Nie robić bez potrzeby
Żeby wszystkie czynności
Miały znamię powinności
Dalibóg ażeby
Nie mówić bez potrzeby
Aby słów mądrości
Miały cień zasadności
Dalibóg ażeby
Nie myśleć bez potrzeby
Niech mózgi tak jak najprościej
Odpoczywają w ciszy bezmyślności
I niech miejsce na dystans zachowa kultura
W koronie z łba cielca, woła czy tura
I niech w ręku trzyma nadzieji almanach
W szeptach modlitwy, w absurdu oparach