Za cenę duszy ...

A gdyby na rozstaju dróg 

Zaprzedać diabłu duszę 

Czego poskąpić mógł Bóg?

Co warte jest wiecznych katuszy?

Czego brak w życiu doczesnym, 

Wywołałby taką motywację, 

By wystawać po nocy na drodze, 

Zamiast iść spać po kolacji?

usprawiedliwienie

Jeśli to nie głupi kawał

Anioł stróż mój miał dziś zawał

Stał jak zwykle w aureoli

I odganiał to co boli 

Swą świętością mrok łagodził

Dobre sny mi oswobodził

Aż tu nagle dość koszmarnie

Zgasł i spojrzał pusto na mnie

Gdy odwrócił się skrzydłami 

Zostaliśmy z lękiem sami 

Ciemność wpadła mi do łóżka

Aż oklapła ma poduszka

Z cierpkim szumem nocnych mar

Wpadł przez okno strachu żar

Anioł stał wciąż tyłem cicho

Gdy mnie przygwoździło licho

Chciałam krzyknąć - nie zdołałam

Chciałam płakać - łez nie miałam

Chciałam złapać go za skrzydło

Lecz nie dało mi straszydło

Anioł milczał, strach napierał

Strach co się pod łóżkiem zbierał

Wypełzł kłębem niesprzątanym

Koszmarami lat mych tkany 

W nim dziecięce pierwsze lęki

Pierwsze smutki - jak z piosenki

I młodzieńcze dni rozpaczy

Wstyd i że ktoś to zobaczy

Strach o bliskich bezpieczeństwo

Zagrożenia i szaleństwo

Kradzież, atak i rabunek

Brak nadziei na ratunek

Każdy brak sprawiedliwości

Zawód na praworządności

Wszelka zdrada, zniesławienie

Praca bez wynagrodzenia

Nitki win tchórzostwa, fałszu

Wiją się w beznogim marszu

Tną zmęczeniem tym, że dalej

Coraz gorszym świat się zdaje

Bezsilnością - zło się mnoży

Co dzień zawsze ktoś dołoży

Jedna zbrodnia jeszcze pali

Gdy kolejny dach się wali

I wciąż nowe są systemy

By nam dawać choć nie chcemy

By nam zabrać, co nam drogie

By nas spętać - ręce, nogi

Powinnością, przepisami

Wiarą, groźbą, wyrzutami

Mową o odpowiedzialności

Świętej wojnie, powinności

W uszy tyle kłamstw nam leją

Że już fakty się nie kleją

A najprostszych słów znaczenie

Co i rusz ma inne brzmienie

Obiektywizm to ułuda,

Wierzcie w rozum, teraz w cuda

Wciąż ktoś krzyczy na co patrzę

Gdy inaczej widzę zawsze

Mnożą się ograniczenia,

Własne zdanie - bez znaczenia

Zakazy są wszak szlachetne

Niech się wstydzi kto ich nie chce

I nieludzki się okaże

Ten co myśleć się odważy

Kto bezmyślnym nie jest kołem

W tej maszynie - ekonomii

Górnolotnych haseł pustych

Nie powtórzą moje usta

Więc od tłumu tak odstaję

Że się wszystkim diabłem zdaję

Inny - znaczy zagrożenie

Śmiercią - z domu wychodzenie

Kto większością się nie zraża

Też rodzinę swą naraża

Pozytywne ludzkie czucie

Staje się kamieniem w bucie

To co dobre w nas, powoli

Tworzy łańcuch w tej niewoli

Póki jeszcze anioł czuwa

Tak się tego nie odczuwa

Można siebie okłamywać

I przed światem się ukrywać

Niby wszystko w dobrej wierze

Wszak każdego anioł strzeże

Co pozwala nam codziennie

Żyć po cichu bezimiennie

I stajemy się tym tłumem

Co nie idzie za rozumem

Lecz na ślepo wprost do rzeźni

Wszyscy wykształceni, trzeźwi

W kupie raźniej i bezpieczniej

Byle cicho, byle grzecznie

Byle w oczy się nie rzucać

Bo znów będą nam dokuczać

Jeszcze zaczną nas wytykać

I zaczniemy się potykać

Nie znajdziemy innej drogi

Prędzej połamiemy nogi

I choć lęków, strachów, bólu

Co raz więcej w nas - jak w ulu

Skrzydłem świętym otoczeni

Wciąż bezpieczni, choć zmęczeni

 

W pierwszej chwili nie wierzyłam

Głupi kawał założyłam

Nim dostrzegłam martwe oczy

Byłam pewna - stróż się droczy

Anioł jednak znieruchomiał

Jakby nigdy mocy nie miał

Aureola jego zbladła

I w ciemności gdzieś upadła

Ja w otchłani lęków tonąc

Nie umiałam jemu pomóc

Przygnieciona własnym lękiem

Odpłynęłam z cichym jękiem

            Połykając mrok zbierany całe życie

        Co się teraz wylał na mnie tak obficie

    Będąc pewną, że to moment w którym konam

Pomyślałam, że nawet nie wierzę w tego anioła

I zaczęłam śmiać się w środku, potem kaszleć zgrozą

Strach pokonał mnie w pościeli, lecz nie będę kozą

Obolała wciąż w rozpaczy na podłogę się zsunęłam

Chciałam w strachach znaleźć ślepo tego co go nie ma

Nie wiem ile dni dokładnie to szukanie trwało

Wstałam już gdy byłam pewna, że nic z niego nie zostało

I niechętnie lecz spokojnie, poszłam po odkurzacz

Ewidentnie już zbyt długo się w tych strachach się nurzam

Jeśli nie był to tylko głupi kawał

    Anioł stróż mój miał dziś zawał

        Znieruchomiał, zgasł i ślad po nim zaginął

            Sama strach swój przetrawiłam teraz kryzys minął.